سیستم کنترل کشش (ESP):
این سیستم از طریق سنسورهای خود لغزشها و هرزگردیهای اضافه هر چرخ و عدم پایداری خودرو را شناسایی کرده و با انجام محاسبات مختلف وضعیت خودرو و با تخمین زدن میزان چرخش اضافه هر کدام چرخها، از هرزگردی آنها و عدم تعادل خودرو جلوگیری میکند. این سیستم برای برگرداندن تعادل خودرو و توقف هرزگردی چرخها از عمل ترمزگیری استفاده میکند.
دیفرانسیل (differential):
به زبان ساده دیفرانسیل قطعهای شامل چندین چرخدنده سیارهای است که بین دو چرخ در محورهای جلو، عقب و یا هر دو محور قرار میگیرد و قدرت موتور را بین دو چرخ تقسیم میکند.
قفل دیفرانسیل (differential lock):
قفل دیفرانسیل امکان تقسیم برابر یا ۵۰-۵۰ نیرو بین چرخها را ایجاد میکند.
برخلاف خودروهای معمولی که ممکن است یک دیفرانسیل داشته باشند، در خودروهای مخصوص آفرود امکان وجود ۳ دیفرانسیل مجزا و در نتیجه ۳ قفل دیفرانسیل مجزا وجود دارد. این ۳ دیفرانسیل شامل دیفرانسیل چرخهای جلو، چرخهای عقب و دیفرانسیل مرکزی هستند. استفاده از نوع آخر در خودروها مرسومتر بوده و وظیفه انتقال ۵۰-۵۰ نیرو بین دو محور جلو و عقب را بر عهده دارد. این سیستم تنها در آفرود کاربرد دارد و فعال بودن آن در مسیرهای غیر آفرودی میتواند بسیار خطرآفرین باشد.
چهارچرخ متحرک (4×4-4WD): به طور کلی میتوان گفت همانطور که از نام آن پیدا است، چهار چرخ متحرک سیستمی است که امکان انتقال قدرت و گشتاور به هر چهار چرخ خودرو را امکان پذیر میسازد. این سیستم دارای انواع مختلفی است.
جعبه دنده یا گیربکس کمکی (transfer case):
این گیربکس در خودروهای دو دیفرانسیل آفرودی به صورت سری با گیربکس اصلی نصب میشود و برای رساندن قدرت خروجی از گیربکس اصلی به تمام چرخها استفاده میشود. این گیربکس دارای حالتهای 4H،2H،N و 4L است که امکان انتقال نیرو با ضرایب دنده مختلف به میل گاردانهای اکسلهای جلو و عقب را فراهم میسازد.
حالت خلاص (N):
در این حالت مجموعه گیربکس کمکی کاملاً خلاص بوده و هیچ قدرتی را از شفت گیربکس اصلی دریافت نمیکند، به بیان دیگری شفت آن هرز میچرخد.
حالت تک دیفرانسیل یا دو چرخ متحرک (2H):
این حالت برای رانندگی معمول و با سرعت بالا است. در این وضعیت دندههای با ضرایب معمول برای رانندگی در خیابانها و جادهها به کار گرفته میشوند.
دنده کمکی با نسبت دنده بالا (4H):
حالتی از گیربکس کمکی است که برای رانندگی در مسیرهای دارای سطوح لغزنده و غیرمعمول استفاده میشود. در واقع استفاده از این سیستم در مسیرهای گلی، یخی، برفی و شنی کاربرد دارد. در این مسیرها نیاز به کشش و چرخش (traction) بیشتر در چرخها وجود دارد. در این حالت نیرو به هر چهار چرخ و با گشتاور بیشتری نسبت به حالت معمول تک دیفرانسیل (2H) منتقل میشود.
دنده کمکی با نسبت دنده پایین (4L):
حالتی از گیربکس کمکی است که بیشتر برای خروج از شرایط سخت استفاده میشود و حداکثر قدرت و گشتاور خروجی از شفت گیربکس اصلی را به کار میگیرد. این شرایط سخت حرکت در شیبهای بسیار تند، گیر کردن در گل و لای و برف زیاد، حرکت در شن یا ماسههای نرم و بالارفتن از سطوح صخرهای و سنگلاخی صعبالعبور را شامل میشود. توجه کنید که استفاده از این حالت فشار بسیار زیادی به مجموعه انتقال قدرت وارد میکند و تنها در وضعیتهای ضروری و خاص نامبرده شده از آن استفاده میشود. به علاوه استفاده از این حالت در حین حرکت با سرعتهای بالا باعث وارد شدن صدمات شدیدی به مجموعه انتقال قدرت میشود.
